Weblog Kristien Hemmerechts

Over naaktfoto’s en nieuwsgierigheid

23 / 01 / 2010

Ik ben er niet trots op, maar ik heb de naaktfoto van Jelle Van Riet gegoogled. Ik hoop dat ze het me niet kwalijk neemt en al helemaal hoop ik dat ik straks geen proces aan mijn been heb. Ik denk dat ik haar zou zeggen: Luister, Jelle, jij hebt voor die foto geposeerd. Niemand heeft je gedwongen, zo mogen we aannemen. Het is een mooie foto en je ziet er goed uit. Een beetje aan de magere kant, maar dat is Carla Bruni ook op haar blote foto. En in het echt.

Nieuwsgierigheid

Waarom ben ik gaan kijken?
Uit platte nieuwsgierigheid. Fraaier kan ik het niet verwoorden. De media liggen meer en meer onder vuur omdat de grenzen van het fatsoen zouden worden overschreden. De sensatiezucht wordt gevoed, zegt men. Sensatiezucht. Het is een lelijk woord. En soms ook een beetje overdreven.

Nieuwsgierigheid is niet hetzelfde als sensatiezucht. Het is misschien zelfs een teken van intelligentie. Bedenk ik hier. Hoe kan een mens ooit iets te weten komen als hij geen nieuwsgierigheid aan de dag legt? Is het niet een hele gewone, normale, menselijke reflex? Zeker nu het nauwelijks een inspanning vergt. Drie klikken met je muis en je bent er.
Om maar te zeggen dat die sensatiebeluste media heel wat medeplichtigen hebben. Al hun lezers en kijkers, om te beginnen. Ze bestaan bij gratie van hen.

Frank Vandenbroucke

Laat ik hier meteen ook maar bekennen dat ik me nog altijd afvraag hoe Frank Vandenbroucke nou precies aan zijn einde is gekomen. Eerst werden we gebombardeerd met informatie. Het leek alsof elke minuut en elke seconde van zijn laatste etmaal zouden worden gereconstrueerd. Maar plotseling was het afgelopen. Hoe zat het nou precies met dat hoertje en die drugs en de drank en de bloedklontertjes in zijn longen? Wat precies was de chronologie? Informatiestop, radiostilte, afgelopen.

Ik veronderstel dat de familie had duidelijk gemaakt dat het wat hen betrof wellekes was geweest. En dat het alleen hun zaken waren. Dat is natuurlijk waar, maar intussen was mijn nieuwsgierigheid gewekt. Ik kan het niet helpen. Het gebeurt gewoon. Bij de begrafenis van Vandenbroucke zat ik me af te vragen waarom zijn Sarah er niet was. En of ze daar geen spijt van zou krijgen. En wat moest er allemaal niet scheef zijn gelopen tussen die twee dat ze zo’n drastische actie ondernam.

Je kent ze een beetje

Ik weet wel dat het absurd is om je die vragen te stellen bij mensen die je van haar noch pluimen kent. Maar van sommige mensen die vaak in het nieuws opduiken krijg je het gevoel dat je ze een beetje kent.
Zo vraag ik me gemiddeld om de drie maanden af wanneer prins William en Kate Middleton nu eindelijk gaan trouwen. En of dat voor haar niet frustrerend is om zo lang te moeten wachten. En wat er gebeurt als ze straks geen kinderen kunnen krijgen.
Google bedient nieuwsgierige zielen als mij op hun wensen. Of toch een beetje. Ook Google weet niet alles.

Veel mensen vallen liever dood dan toe te geven dat ze die nieuwsgierigheid delen. Maar de tellers op websites van redacties registreren de gretigheid waarmee dit ‘hoogstaande, wereldschokkende’ nieuws wordt gevolgd. En dus weten redacties nu beter dan ooit met welke berichten ze scoren.

Een eer

Niet iedereen is opgezet met die nieuwsgierigheid. Zeker Jelle Van Riet niet. En ook prins William niet. Maar eigenlijk kunnen ze het beschouwen als een eer. Als Madonna een vuilniszak op het trottoir zet, dan is dat wereldnieuws. Toen ik op een dag in mijn voortuin aan het schoffelen was, vroeg een voorbijganger me of ‘de bazin’ thuis was. En iemand anders wilde weten waar nou precies in de buurt het echtpaar Lotti zou gaan wonen. Ik heb het haar verteld. Zelf nieuwsgierig zijnde ben ik mild voor mijn nieuwsgierige medemens.

@Allen: Uw beschaafd geformuleerde reactie is welkom als ze vergezeld gaat van uw voornaam, naam en een behoorlijk e-mailadres; dus geen schuilnamen; u kunt de moderator vragen om enkel uw voornaam of initialen te publiceren; lees de regels voor deelname aan onze discussiefora - mod

1 Antwoord op “Over naaktfoto’s en nieuwsgierigheid”

  1. S. Hublou Solfrian Zegt:

    Om te beginnen: een zeer mooie foto hier bij uw blog, mevrouw.
    Misschien mag ik wel zeggen dat u nog mooier geworden bent, sinds ik u mocht ontmoeten, een tiental jaar geleden, toen u in de plaats van Herman zijn verzameld proza voor mij van een opdracht voorzag.

    Tien minuten geleden kreeg ik zin om te weten waar u vandaag, nu, zoal mee bezig bent, hoe u nu denkt, voelt… wat u opmerkt en besluit op te schrijven.
    En zie, mijn God was weer hyperactief: er is net een nieuwe blog item.

    Providence, zo noemen mijn christelijke Afrikaanse vrienden zoiets.

    Wat nieuwsgierigheid betreft: ik vind dat zelf ook een vies woord, en leg me de wrede discipline op enkel dingen te ont-dekken als het om de diepere vorm gaat: interesse.

    Het gaat fout als we beginnen peuteren naar de slechte of lelijke kantjes van mensen. Maar daarnaast lijkt me dat alle menselijke wezens, en ook veel dierlijke, voortdurend nood hebben aan “sensa”. Dat is geen lulkoek, dat is een Latijnse term, zwanger van betekenis. Prikkels, nieuwe informatie! Zoniet wordt het leven saai en gaat onze geest stilletje dood. Mijn konijn is ook gelukkig als ik met een hapje kom met nieuwe of intense smaak…

    Laten we vooral maar leergierig, geînteresseerd en ja, waarom niet Nieuwsgierig blijven. Misschien draait de wereld daar wel op, evenzeer als op “fat bottomed girls” zoals Mercury dat zag…

    Vriendelijke groeten uit Leuven,

    Stefaan

    PS. Met de rijzende ster aan het firmament van de filosofie, Raimond Gaita, ben ik van mening dat we de mens beter leren kennen als we hem bekijken, ook naakt. (”De hond van de filosoof”, 2009). Mijn lerares esthetica in het secundair wist het al: er is niets schoner dan een mensenlichaam. Leve het Internet. Leve Flickr Photo Sharing.

Plaats een antwoord op het bericht