Ik kijk naar de ringen aan mijn vingers en stel me de vraag: mag ik die dingen dragen of niet? Zet ik er mijn leven mee op het spel? U kunt mijn ringen uiteraard niet zien, maar ze zijn weinig spectaculair: wit of geel goud versierd met af en toe een minuscuul diamantje. De verkeerde mannen gekozen, zult u misschien zeggen, en misschien hebt u gelijk. Het zijn er wel veel. Enfin, dat vind ik toch. Drie aan mijn linkerhand, twee aan de rechter, telkens aan de ringvinger. Daarin ben ik behoorlijk conservatief. In andere dingen trouwens ook.
Alle vijf hebben ze te maken met de mannen in mijn leven: mijn vader (zijn trouwring), mijn huidige man, mijn vorige man (onze beider trouwringen versmolten tot één ring). Ik beken: ik draag graag ringen. Maar ik heb niet de ‘joekels’ waarop nu op zo’n brutale manier in Knokke jacht wordt gemaakt. Misschien moet ik me gelukkig prijzen.
Ik vind ze wel indrukwekkend, die forse diamanten in ringen, aan kettingen en in oorbellen. Heel af en toe beland ik in een gezelschap met vrouwen die zich uitgedost hebben met hun trofeeën. Ik moet me dan altijd beheersen om er geen opmerkingen over te maken. Er valt immers niet naast te kijken. En het zíjn trofeeën. Ze zeggen: kijk eens hoeveel ik heb verdiend. Of kijk hoeveel mijn man heeft verdiend. Hoeveel hij aan mijn gat hangt. Of ik aan mijn gat hang.
Knokke, city of crime
In Knokke zijn ringen van honderd- à tweehonderdduizend euro gestolen. Honderd- à tweehonderdduizend euro! Ik had nooit beseft dat een ring zoveel kón kosten. Ik kan me ook niet voorstellen dat ik ooit zoveel geld zou neertellen voor een ring, zelfs indien ik het bedrag probleemloos kon ophoesten. Hoe mooi ik zulke ringen ook kan vinden, zelf zou ik ze nooit dragen. Waarom niet? Misschien is het een puriteinse reflex. Misschien schuilt er in mij een moralist die denkt: zolang er honger en ellende op aarde zijn kun je niet zoveel geld uitgeven aan luxe. Of aan een statusobject. Misschien maakt zoveel weelde me bang. Of zoveel vertoon van weelde. Misschien denk ik bijgelovig dat het ongeluk zal brengen. Ik probeer mezelf aan een psychologisch onderzoek te onderwerpen, want helemaal begrijpen doe ik het niet.
Nepjuwelen dragen
Wat zeker ook meespeelt – en nu betreed ik glad ijs – is dit: ik vind zulke joekels van ringen een tikkeltje vulgair. Echte chic, denk ik, loopt niet te koop met zichzelf. O, wat een vooroordeel! Maar helaas, het heeft diepe wortels in mijn denken. Misschien kent u argumenten om ze eruit te rukken. Dan hoor ik ze graag.
Mijn moeder vertelde altijd dat vrouwen wanneer ze uitgaan nepjuwelen dragen. Er bestond wel een ongeschreven wet: het authentieke exemplaar moest in hun kluis liggen. Mijn moeder bezocht – en bezoekt – iedere week de kapper en daar vernam ze die cruciale levenslessen. Als onvermijdelijke conclusie dringt zich op dat die vrouwen in Knokke zich bij de verkeerde kapper laten kappen. Anders waren ze op de hoogte van de gouden regel: de echte juwelen in de kluis, de waardeloze kopie aan je vingers, je oren of je hals.
17/11/2011 om 14:15
Ik ben nooit materialistisch geweest en kan niet begrijpen dat sommige mensen het wél zijn.
Er zijn zoveel belangrijker dingen in het leven dan de waarde én het dragen van juwelen!
Ik heb ook een gouden ring in de kast liggen, gekregen met mijn plechtige kommunie van een lieve man die mijn vader kon zijn.
Er zijn géén diamanten in verwerkt ofzo, maar gewoon een simpele ring met de begin letter van mijn naam.
Niets bijzonders op het eerste gezicht zal u zeggen, zoveel mensen hebben een juweel van grote emotionele waarde in hun kast liggen die ze om één of andere reden niet aandoen.
Maar hoe zielig zou het zijn als je juwelen zou dragen gewoon om je eigenwaarde te bevestigen? Of om deel uit te maken van een bepaalde categorie van mensen?
Neen, laat mij dan maar “onzichtbaar” verder leven.
De waarde van mijn leven vul ik in door de interactie met mijn medemens en wat ik voor hun kan betekenen.
Ik voel me rijker zonder waardevolle dingen aan mijn lijf!
Want wat is er waardevoller dan de puurheid van een mens…?
Liesbeth
17/11/2011 om 14:31
Uiterlijke tekenen van welstand hebben al altijd de ogen uitgestoken. Of je nu met een poepsjieke wagen rondrijdt, de duurste merkkledij in laagjes boven elkaar drappeert, of - zoals we vernamen - met de meest exuberante ringen over de Lippenslaan flaneert, het zal altijd een vorm van provocatie zijn. Je toont wat je hebt. Dat is je goed recht. Je màg van luxe houden. Je màg die verwennerijen belangrijker vinden dan eender welke andere geneugte. Zolang je maar beseft dat je op die manier mensen op ideeën kan brengen, die het minder breed hebben en die - helaas - soms met malafide bedoelingen naar je kijken. Omdat ze menen ook recht te hebben op datgene wat jij in een vlaag van fierheid onbewust loopt te showen.
Maar laat ons wel wezen: diefstal is in geen geval goed te praten. Zelfs als die joekels véél te fel glimmen. Misschien is het dan net de kunst uit te vissen, of achter die façade vol bling bling ook een schitterend mens schuilgaat.
17/11/2011 om 15:30
Mevrouw Kristien, u kent het ook niet, “a real class lady “draagt hoogstens twee ringen, een mooie,kan gouden ring zijn, maar bescheiden , eventueel met diamantje, en als men gehuwd is of verloofd, de huwelijks of verlovingsring, maar zeker geen vijf ringen, wat u doet.
U kent het gezegde misschien, ” qui trop embrasse, mal étreint”..!
17/11/2011 om 16:21
Of dames deze juwelen al dan niet “hoeven” te dragen laat ik in het midden, dikke wagens kan je ook niet in een kluis stoppen en met een nepexemplaar rondtoeren zou al te gek zijn, toch.
Wat ik wel wil aan de kaak stellen is dat we zover zijn afgedwaald dat we ons dienen te beschermen tegen de risico’s van op straat te wandelen, of dit nu in Knokke is of op een andere plaats, dit is er meer dan over.
Moet een mooie vrouw dan ook haar benen en borsten beschermen onder lange broek en pull met rolkraag, omdat ze eventueel sommige “ziekelijke” geesten op verkeerde ideeën zou kunnen brengen…?
De schuld bij de dame leggen dat ze een risico vormt omdat ze juwelen draagt of bij uitbreiding mooie lange benen heeft is, denk ik, een ziekelijke, jaloerse, misplaatste en ongezonde manier van denken! Vooral daar men eens te meer denkt voor anderen. Pijnlijk toch, dit te moeten vaststellen…
En, Mw Hemmerechts, of je nu 5 ringen draagt of geen, wie heeft verdorie het recht daar een oordeel over te vellen. Wat ik wel waardeer is de emotionele waarde die je aan ieder van deze ringen geeft! Blijf die koesteren en kijk regelmatig naar jouw vingers en schakel dan terug, dat kan mooi zijn!
17/11/2011 om 17:54
@ Jan Dem: en ik die dacht dat ik een real class lady was… Dank je voor de tip, maar ik ben aan ze alle vijf gehecht; sentimentele trut, ik…
17/11/2011 om 17:55
Beste Kristien, dank voor het signaleren van dit stukje over een meer frivool onderwerp. Je hebt er toch weer een waardevolle, wat dieper gravende bezinning van gemaakt. Ik vind het heerlijk dat iemand eens uitschrijft dat het voor haar gevormd geweten niet aanvaardbaar is met knotsen van juwelen te leven, terwijl niet zo ver van hier mensen honger hebben. Aan dat soort algemeen moreel bewustzijn is er nood in deze wereld. Want het is waar: het feit dat mensen van onder de Sahara nu zo’n beetje Europa overspoelen heeft alles te maken met de niet zo rechtvaardige behandeling die onze voorouders als kolonisatoren aan deze bruinkleurige mensen hebben gegeven. En met de brute macht die de rijke landen vandaag nog altijd uitspelen om geen eerlijke prijzen te moeten betalen voor producten uit het zuiden. Als wij eerlijke prijzen zouden geven, zou de som meteen deze van het totaal van alle ontwikkelingshulp overstijgen en deze hulp overbodig maken, zo wist mijn vriend Mark Eyskens al in de jaren negentig. Dat die juwelen een soort trofeeën zijn heb je volgens mij ook heel terecht gezien/gevoeld. Je drukt het zeer plastisch uit: “Zie eens hoe mijn man aan mijn gat hangt”. Dank daarvoor. Ik ben het ook eens met de inschatting dat grote diamanten ringen een tikje vulgair zijn. Dat echte chic niet ligt in het showen van heel waardevolle voorwerpen op niet ceremoniële dagen. Dat is snobisme: sine nobilitas. Echt edele mensen doen zoiets niet. De zijn zelfbewust en trots genoeg om dat niet op die manier te moeten tonen of bewijzen. Met je laatste paragraafje ben ik het wel niet eens. Ik vind het droef als die mooie parels in de kluis moeten liggen leven terwijl de dame uitgaat. En in tegenstelling met wat uw moeder bij de kapper heeft geleerd heb ik ooit een uitspraak gehoord die zegt: een echte lady, die draagt geen nepjuwelen. En ik vind dat toch iets waars en wijs hebben. Met hartelijke herfstgroet, als ik je de volgende keer tegenkom, zal mijn blik graag afdwalen naar uw handen, naar uw beide mooi maar met mate versierde ringvingers…
17/11/2011 om 17:56
Toffe reactie, een waar getuigenis, van LIesbet hier. Het stukje weekt weer interessante bedenkingen los.
17/11/2011 om 19:08
Ik vraag me wel af wat die “dames” in Knokke eigenlijk willen laten zien met die ringen. Bestaan zij misschien alleen door middel van hun ringen? Wie moet die ringen zien in hun “kennisssenkring”? Ze bouwen er natuurlijk wel een onverwachte en nieuwe “kennissenkring” mee op. Gedragen ze zich dan achteraf als sommige boefjes die het een erezaak vinden om een tijdje in de cel te hebben gezeten. Hebben die “dames” nu een hogere status in hun “oude kennissenkring”? Zijn ze nu belangrijker geworden? Hebben ze nu tot in de lengte der dagen een “verhaal” om te vertellen, eindelijk na zoveel leegheid in de tijd daarvoor?!
Medelijden met ze hebben, neen, want ze hebben nu een nieuwe status verworven. Ik ben eerder geamuseerd.
17/11/2011 om 19:16
@Romain. Volkomen mee eens.
De daders, indien ze ooit gevat worden, moeten vooral hardvochtig in de geldbeugel getast worden, tot dat ieders kostsen in alle opzichten ruimschoots vergoed zijn.
Men hoeft dat niet met “fluwelen handschoenen” aan te pakken.
Dieven moeten goed voelen dat er niet te spotten valt met ontvreemding van andermans goed.
17/11/2011 om 22:04
De fonkeling van een maansteen in een ring wanneer iemand dat met een glimlach toont…
17/11/2011 om 22:25
hahaha ……. heerlijk
17/11/2011 om 22:30
Er moet van andermans eigendom worden afgebleven!. Snobistische ringen kunnen ook een sentimentele waarde hebben, maar criminologen verklaren dat iedere maatschappij zijn criminaliteit heeft die het verdient. Daar zouden die “chicke lady’s” best rekening mee houden. Meer dan 50 jaar wordt er gezegd of verklaard dat er iets moet worden gedaan aan het verschil tussen zij die bezitten en zij die niets bezitten en met spijt in het hart moet ik vaststellen dat in feite nog niets is veranderd, alleen het egoïsme is toegenomen en als het ware ingeburgerd. Eeuwen geleden waren er de struikrovers…. dat waren ook mensen die niets bezaten. Zolang de discripantie tussen zij die bezitten en zij die niet bezitten zo enorm groot is, zullen dergelijke feiten blijven plaatsvinden.
18/11/2011 om 09:25
Ik las dit, en dacht: waar zijn we mee bezig in deze bange tijden van recessie….
18/11/2011 om 10:35
Ach, de “dames” zullen er geen pateeke minder om eten, en ze hebben nog altijd hun “pluchen frak” (bontmantel).
18/11/2011 om 12:29
Heb ooit eens horen zeggen ” we gaan naar een maatschappij waar een minderheid is die alles hebben en velen die niets hebben en daartussen de mannen met een geweer” . Als je in de huidige wereld rondkijkt denk ik dat we er dicht bij staan. Dit is uiteraard geen pleidooi voor criminilateit.
19/11/2011 om 21:49
Lieve Kristien,
Ik heb geen ringen, maar eigen schuld dikke bult. Mijn ouders zegden me vaak dat met werken men niet rijk kan worden en…..
ik heb hun raad in de wind geslagen.