Ik lees ergens de vraag: Zal Di Rupo voor homo’s doen wat Obama voor zwart Amerika heeft gedaan? En ik denk: lap, ik ben dus niet de enige die in Di Rupo iets van Obama herken. Een dag later zie ik in The Guardian een foto die uit twee halve gezichten bestaat: een halve Marilyn Monroe en een halve Margaret Thatcher, en daarbij een lang artikel om te argumenteren dat die twee eigenlijk veel van elkaar weg hadden. Wist u dat ze bijna in hetzelfde jaar geboren zijn? Marilyn in 1926 en Margaret in 1925. Dat betekent op zich natuurlijk niets, maar je denkt toch: tiens, tiens. En allebei waren ze hard. Zo beweren mensen die hen goed kenden. En ze buitten hun vrouwelijke charmes uit. Toegegeven, de ene al wat meer dan de andere.
En toen zag ik met mijn geestesoog (wat een heerlijk ouderwetse uitdrukking!) hoe zo’n samengestelde foto van Di Rupo en Obama er zou kunnen uitzien. Een halve Barack en een halve Elio. Ze hebben min of meer hetzelfde model. Obama zal wel wat langer zijn, vermoed ik, maar het zijn allebei grote, slanke mannen met van die lange benen en een strak kontje, die goed tot hun recht komen in een jeansbroek. Allebei zijn ze gezegend met een onmiskenbare elegantie en een jongensachtige charme. Allebei kunnen ze een ontwapenende glimlach op hun gezicht toveren. Ze hebben een jonge uitstraling. Die ze cultiveren. En een openhartigheid, een zekere authenticiteit zelfs, in het praten over zichzelf. O ja, ze hebben ook allebei een stevige academische vorming op zak.
Afwezige vader
Wat hebben ze meer met elkaar gemeen? Een afwezige vader. Sterke moederfiguren. Een wat zwalpende, zoekende jeugd. Een identiteitscrisis, waarschijnlijk veroorzaakt door de afwezigheid van die vader. Vervolgens opgemerkt worden, kansen krijgen, goed weten wat ze willen. Outsiders zijn het. De kandidaat met het verkeerde profiel die het desondanks haalt. Obama: Afrikaanse vader; Di Rupo: jongste telg uit een gastarbeidersgezin. Italiaanse ouders. Homo.
Polariserend
Allebei willen ze een verzoenende rol spelen, allebei hebben ze – ironisch genoeg – een polariserend effect. Dat ligt niet aan hen, maar aan de situatie die ze hebben geërfd. Toch maken ze allebei de tegenstellingen heftiger en scherper. Hoewel het niet in hun bedoeling ligt. Obama wist dat hij president werd van een erg verdeeld Amerika, maar hield als kersverse president een gepassioneerd pleidooi voor samenwerking en solidariteit. Veel haalde dat niet uit.
Elk voorstel van hem werkt als een rode lap op een stier. De tegenpartij wordt almaar hysterischer en irrationeler in zijn aanvallen. Berucht zijn de wilde theorieën over zijn geboorte. Obama zou niet op Hawaï, maar in Kenia zijn geboren. Uiteindelijk zag hij zich gedwongen zijn geboorteattest aan de pers te laten zien om te bewijzen dat hij op Amerikaanse bodem geboren is, zoals dat hoort voor een president. Een vervalsing, schreeuwden zijn vijanden.
Eindeloos geduld
Ook Di Rupo wil in het erg verdeelde België een verzoenende rol spelen. Met eindeloos geduld is hij geslaagd in wat door velen niet meer mogelijk werd geacht: een beleid en een begroting ontwerpen waarachter een meerderheid zich kan schragen. In zijn eerste optredens als premier hamerde hij net als Obama op het belang van samenwerking en begrip. Hij wil de eerste minister zijn van alle Belgen, en dus wil hij het Nederlands onder de knie krijgen. Geen arrogantie, maar een duidelijk uitgestoken hand.
Schone mensen
Ik weet dat niet iedereen mijn mening deelt, maar ik vind hen allebei schone mensen. Goede mensen. Van Obama wordt gezegd dat hij ‘te goed’ is voor de politiek. Too decent, zijn de woorden die in de Engelstalige pers worden gebruikt. Hij zou het spel vuiler moeten spelen. Hij is te veel een gentleman. Een intellectueel.
Het is te vroeg om te voorspellen hoe het Di Rupo zal vergaan. Zal zijn populariteit stijgen, dalen? Zal hij de Vlamingen weten voor zich te winnen? Of zal hij – net zoals Obama – de tegenstellingen verder aanwakkeren? Het kan aan kleine dingen liggen. Zoals – ongetwijfeld – aan zijn Nederlands. Zal hij zijn belofte houden en zijn Nederlands bijspijkeren? Ik heb daar in alle eerlijkheid niet zo’n goed oog – of oor – in. Sommige mensen zijn nu eenmaal geen talenknobbels. Je kunt die zo dikwijls in een taalbad onderdompelen als je wilt, maar die taal ‘plakt’ niet aan hen.
Misschien volstaat het als hij kan blijven bewijzen dat hij echt wel zijn best doet. En een beetje geluk hebben met de begroting en de economie, dat zal ook wel helpen. It’s the economy , stupid. De gevleugelde woorden van die andere Amerikaanse president, Bill Clinton. Intussen ben ik wel nieuwsgierig naar die samengestelde foto: half Obama, half Di Rupo. Misschien duikt ze straks op Facebook op. Waarvoor bij voorbaat mijn dank.
@Allen: reageren op deze blog impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees de gewijzigde regels - mod
15/12/2011 om 18:25
Schitterend! Ik kan me hier 100% in vinden…
15/12/2011 om 18:30
Zeer mooi opbouwend artikel (=blog). Ik zie ook een gelijkenis tussen beide en ben ontzettend benieuwd naar die samengestelde foto. Wat het Nederlands betreft voor Meneer Di Rupo. ..het is haalbaar en met een mooi accent ook nog. En dan met een uitgestoken hand…..wat wil een mens nog meer..?
Maar inderdaad het zijn vaak de details, die hele kleine dingen, die het hem doen in het leven en in de loopbaan van een politieker.
Succes met deze blog!
15/12/2011 om 18:40
Met heel veel belangstelling gelezen , en zeer nieuwschierig naar wat nog komen zal . Zelf woon k in Spanje , maar blijf Vlamng in hart en nieren , en volg de Belgische politiek .
15/12/2011 om 18:50
Het grote verschil is dat Obama een visie heeft en ingrijpende maar toekomstgerichte hervormingen nastreeft, terwijl Di Rupo gewoon het status quo verdedigt.
15/12/2011 om 18:52
Genoten van je artikel! Het beeld van een halve Obama en een halve Di Rupo… Prachtig! De gelijkenissen zijn er inderdaad. En wie ‘Man over woord’ volgt, weet hoe het komt dat Di Rupo zijn Nederlands zo moeilijk verwoord krijgt. Alle begrip voor een man die uiteindelijk ons landje wil leiden. Aan positiviteit ontbreekt het hem niet. Dank voor je artikel, Kristien, en alvast veel succes met de blog.
15/12/2011 om 19:19
Ik heb toch blijkbaar een andere verhaal gezien dan u het afgelopen jaar. Ik vond de tegenparij helemaal niet hysterisch of irrationeel. Ook had ik meer de indruk dat Di Rupo niet anders kon dan eerste minister te worden, volgens mij zat hij daar helemaal niet op te springen. Als hij het zo goed voor heeft met alle Belgen, waarom komt hij dan nooit eens naar de VRT om zijn standpunten te verduidelijken aan de Vlamingen (of heb ik dat soms gemist)?
Barack Obama stond voor “Change”. In dat opzicht had ik toch liever een foto gezien van half Obama, half De Wever. Maar eigenlijk zou ik Di Rupo & De Wever helemaal niet willen vergelijken met Obama.
15/12/2011 om 20:11
Toegegeven, hij is een begeesterend orator. Zijn inhuldigingsspeech klonk ontroerend oprecht.
Hij wou en zou “Washington” veranderen
De focus zou van Wall Sreet naar Main Street verlegd worden.
Vrede - groene energie - groene economie - onderwijs - infrastructuur - sociale zekerheid … toverwoorden in een (sociaal) verloeder(en)d Amerika
Maar wat blijkt na drie jaar beleid?
Op Wall Street is het business as usual.
Niks Kyoto, want China wil ook niet.
Is Guantanamo dicht?
Iraq en Afghanistan blijven brandhaarden.
Iran ligt in het vizier voor een lading bommen en granaten..
In Australië wil hij een militaire basis opzetten om China “in de gaten te houden”
In Hongarije wil hij een rakettenschild plaatsen om de “bedreigingen van Iran” in te perken.
Hij geeft voortdurend toe op alle vlakken aan de (extreem) rechts GOP
Change? No he cann’t!
Ook Elio Di Rupo zal nu (heel) snel mogen ervaren dat groot-kapitaal zich niet laat inpakken door grote jongens met strakke kontjes.
Maar het weze u gegund
15/12/2011 om 20:56
Obama roept dat het tijd is voor “change” Di Rupo wil niets liever dan een “status quo”.
Verder zie ik totaal geen gelijkenissen buiten het bewijs dat als je kan in deze maatschappij
je er wel geraakt.
15/12/2011 om 21:17
Zeer, zeer mooie tekst, die ook de klasse uitstraalt die de auteur bezit.
We zijn zeer verheugd dat Mr. Di Rupo erin lukte het land te redden. De oprechtheid straalt zo van hem af, wat ook het geval is bij president Obama. Hij zal zonder twijfel zijn belofte nakomen om beter Nederlands te spreken, hoewel voor ons zijn ideologie het meest belangrijke is.
15/12/2011 om 21:27
Luister niet naar mijn woorden maar kijk naar mijn daden zegde ooit een heel wijs man.Beoordeel di rupo op het eind van de rit. Ik geef hem alvast de kans om zich te bewijzen. Hij is voor mij onze premier. Hij zal het moeten waarmaken.De uitdagingen waar die man voor staat zijn gigantisch en niet te benijden in deze barre tijden.Regeren in tijden van overvloed is gemakkelijk. Regeren in tijden van kommer en kwel is een echte uitdaging waarbij een zwaare verantwoordelijkheid op de schouders van de premier komt te liggen.
15/12/2011 om 22:14
Knap artikel. Heel verdedigbare stelling. Benieuwd wat nog allemaal gaat volgen…
15/12/2011 om 22:28
Appelen en citroenen, Kristien.
Een ongepaste verheerlijking in een mooi kleedje , zoals jij dat kan.
Onder België loopt een bizonder krachtige stroming die niet meer te keren valt.
De burger heeft het laatste woord . Telkens weer opnieuw.
Nu nog net niet maar dat komt.
15/12/2011 om 22:45
Ik kan alleen maar hopen dat Elio Di Rupo meer voor zijn land kan (en wilt) betekenen dan Barack Obama dat voor zijn land doet. De laatste jaren en zelfs dagen is Obama zwaar door de mand gevallen. Van ’schone’ politiek kan je ook bij hem helaas niet spreken. Wat het bijvoorbeeld is dat hij voor zwart Amerika heeft gedaan, daar hebben die mensen ook vaak het raden naar. Nee, ik hoop dat Di Rupo een mooiere vergelijking zal mogen doorstaan.
15/12/2011 om 23:06
Ik sluit me aan bij Erik, mevrouw Hemmerechts. We zijn te zeer uit mekaar gegroeid. Daar zal dat goedbedoeld krom Nederlands niks meer aan verhelpen.
15/12/2011 om 23:43
Ik vind het een leuk artikel, maar ik vrees dat je op die manier alles in verband kan met elkaar brengen.
15/12/2011 om 23:53
Di rupo slaagde alleen maar door te rekken te rekken en te rekken. De fin crisis en de eu deden de rest. Barack riep overigens “change”, Di rupo net touche surtout à rien.
Hoe komt het toch dat Waalse politici in vlaanderen op veel meer goodwill en krediet kunnen rekenen dan omgekeerd. Vr’aag maar aan Leterme
16/12/2011 om 01:13
Appel aan alle Photoshoppers : maak een foto half Obama, half Di Rupo; dan wordt deze vergelijking ook zichtbaar gemaakt en kunnen we beter oordelen!
16/12/2011 om 09:14
Kristien draagt wel een heel speciale bril. Zogezegde gelijkenissen ziet ze wél maar de grote verschillen niet. Bovendien beoordeelt ze EDR vrij onnauwkeurig, of onjuist ? “Met eindeloos geduld enz…” ? Hallo ? De Morgen vergeleek EDR met een schaakspeler; hij nam al zijn tijd (héél veel tijd) : een heel klein zetje, elke dag, tot de anderen door de knieën gingen. Het was hem niet te doen om het belang van het land maar om het belang van zijn PS. Hij zou een beleid en een begroting hebben opgesteld waarachter een meerderheid zich kon scharen ? Een dagjespolitiek, een beleid zonder toekomstvisie. Wat een enorm verschil met Obama die “change” wilde. En wat een verschil met De Wever die de grote omwenteling wenst. Niets van dat alles bij EDR.
EDR wil verzoenen ? Echt waar ??? Voor mij : ongelooflijk. Niet zozeer omwille van zijn gebrekkig Nederlands. Maar gewoon omdat hij zijn slechte gewoonte nooit zal afleggen : in elke discussie temporiseren, tijd verliezen, tot er ergens druk opduikt om te beslissen en dan geven de anderen toch toe. Met die strategie in een echte noodsituatie, wordt EDR een ramp voor het land.
16/12/2011 om 11:32
Zeer mooi Kristien.
Jammer dat sommige nationalisten de humor niet begrijpen en weeral hun gal moeten spuwen.
16/12/2011 om 11:55
Als men mensen met elkaar vergelijkt zal men altijd overeenkomsten vinden. Maar de overeenkomsten die de schrijfster hier meent te vinden zijn niet altijd gebaseerd op vaststellingen, maar voor een belangrijk deel ook op vermoedens en betwistbare beweringen. Het spreekt vanzelf dat als je hetzelfde van de ene als van de ander vermoedt, dat ze op elkaar lijken. Maar sorry, daar trap ik niet in.
16/12/2011 om 13:09
Kan het gedoe over dat nederlands van Di Rupo mss eindelijk es stoppen?
Alsof dat er toe doet. Het gaat om wat de man doet, niet hoe hij het in perfect nederlands zegt.
Trouwens, al eens naar die Europese ministers geluisterd? Ja hoor, die spreken allemaal perfect Engels en Frans (om sommigen niet op ideeën te brengen, dit is ironisch!). En over Nederlands gesproken, als je de ‘Vlaamse ‘ ministers hoort praten wordt je ook niet bepaald vrolijk.
Kan het vanaf nu mss over de inhoud gaan en niet over kwesties die er absoluut niet toe doen?
16/12/2011 om 13:15
Je kan waarschijnlijk met even veel argumenten stellen hoe verschillend beide politici wel zijn. Verder alle lof voor het schrijftalent van Kristien.
16/12/2011 om 13:53
Tegenstellingen ombuigen tot verwantschap, gevoelsmatig niet rationeel.
Ons land heeft zoals zijn inwoners zijn gebreken, maar evenzeer zijn kwaliteiten. Dat Vlaams nationalisme kleeft op één of andere manier aan ons, de drang naar… eigenheid. Alsof eigenheid afgewongen moet worden ( volgens die nationalisten ),eigenheid is een kenmerk van ons zijn en handelen en moet niet als dusdanig afgedwongen worden.
Het is jammer dat vele belgen beide landstalen niet beheersen, maar dat is een vrije keuze en maakt ons leven tot een smeltkroes van kleine misverstanden en leuke voorvallen ( en minder leuke uiteraard ).
Het is een zoeken naar evenwichten, Hugo Schiltz wist dit, kende zijn opponenten aan de overkant, sprak met ze, at met ze. Want laten we wel wezen, vele van die nationalisten houden van Belgie, onze manier van leven, en nemen vaak het beste van beide werelden.
Tja Belgie is een beetje Spa blauw en Spa rood of nen Trappist. We hebben de luxe van de keuze en klagen, klagen is de Belgische nationale volkssport, na voetbal en fietsen natuurlijk.
Gelukkig zijn er mensen als Kristien, het gaat niet om gelijk hebben of krijgen, maar om het feit dat het zoeken naar verschillen evenzeer kan overhellen naar zoeken van gelijkenissen. Beide zijn in wezen subjectief en gevoelsmatig!
16/12/2011 om 20:56
We kijken al naar de volgende uit! Zeer mooi, oprecht, menselijk en verdraagzaam.
17/12/2011 om 12:01
Ja over gellijkenissen gesproken, ik vind dat u sprekend gelijkt op Margaret Thatcher, ook in 1925 geboren ?
20/12/2011 om 13:51
Beste meneer erbert,
Het is jammer dat je enkel je voornaam gebruikt, maar in feite moeten we dat aanvaarden.
Nochtans zegt het meer over jouw dan over Mevrouw Hemmerechts.
21/12/2011 om 01:47
Mooie bezinning over twee schone mannen. In Barack zie ik een man met veel Christusenergie, om eens niet het woord Messias te gebruiken. Laten we de vergelijking doortrekken en constateren dat ook Jeshoea-Jezus waarschijnlijk een afwezige vader heeft gekend, en misschien een bastaardje is geweest, zoals Barack van zichzelf zegt “a mutt”. En dan was er die brave, oude voedstervader Jozef, die al snel sterft… maar een onuitwisbare indruk van Goede Vader nalaat… Kerstmis is op komst. Elio lijkt me inderdaad ook een goodwill man. Een soort omgekeerde Bart het Weverke. In de trant van “Gloed” van Sandor Marai zou ik geneigd zijn te duiden: zoals twee vrienden op een avond elkaar voor het eerst ontmoeten, en zo een levenslange fatale vriendschap in gang zetten, zo hebben gasten met een goed geweten hun rol te spelen, ook al lijkt de wereld/God JHWH het hen in eerste instantie helemaal niet makkelijk te maken… Maar alla, zo erg scheef als het met Jezus is gegaan zal het in onze tijd wel niet rap gaan met het Janusduo van uw geestelijke hart… Reden om in vrede naar de 25ste toe te stappen dus… Een heilswens voor Barack, voor Elio en voor u, nobele schrijfster, en een gezellige en inspirerende Kerst